cumprimis
cumprīmis, v. 1. cum, II. D.
cum-prīmīs (auch cum primis), mit den ersten, vornehmlich, besonders, Plaut., Cic. u.a.
cumprīmīs (12) et cum prīmīs = in primis, parmi les premiers, au premier rang : Pl. Truc. 660 ; Cic. Inv. 2, 1 ; Verr. 2, 2, 68 ; callidus cum primisque ridiculus Cic. Br. 224, habile et au premier rang par lʼesprit [plaisanterie].