cuneatus
cuneatus, like a wedge, wedge-shaped
cŭnĕātus, a, um, Part. and P. a., from cuneo.
cuneātus, a, um, PAdi. m. Compar. (v. cuneo), keilförmig zugespitzt, keilförmig, a) eig.: ager, Col.: prominet in pontum cuneatus acumine longo collis, Ov.: iugum in angustum dorsum cuneatum, Liv.: forma scuti ad imum (nach unten zu) cuneatior, Liv. 9, 40, 2. – b) (nach cuneus no. II, B) übtr., terrassenförmig aufsteigend, crepitantis Athenaei subsellia cuneata, Sidon.: theatrum, Auson.
cŭnĕātus, (16) a, um, part. de cuneo || adjtt, qui a la forme dʼun coin, cunéiforme : forma scuti ad imum cuneatior Liv. 9, 40, 2, bouclier qui va en se rétrécissant vers le bas.
cuneātus adj.with comp.
- cuneus, like a wedge, wedge - shaped: collis acumine longo, O.: iugum montis in dorsum, L.: forma scuti ad imum cuneatior, L.