cuncticinus
cunctĭcĭnus, a, um, adj. [cunctuscano], prop.
- sounding all together; hence, concordant, harmonious (opp.simplex), Mart. Cap. 9, § 905.
cūncticinus, a, um (cunctus u. cano), ganz tönend, voluptas, Mart. Cap. 9. § 905.
cūnctĭcĭnus, a, um (cunctus, cano), produit par un ensemble de chants : Capel. 9, 905.
Plenitudo Cuncticinæ voluptatis.