cunctipotens
cunctĭ-pŏtens, entis, m. adj. [cunctus],
- all-powerful, omnipotent: Jesus (i. e. omnipotens), Prud. στεφ. 7, 56.
cūnctipotēns, entis, c. (cunctus u. potens), allvermögend, allmächtig, Eccl.
hoc mihi cunctipotens donet clementia Christi
cunctipotens opifex
in Domini subsidio ~entis(
ita cunctipotens sibi vis est
dispensativa sapientia ~entis
est pastor Cunctipotentis [(gl.: i. papa qui pastor Dei est ]
~ens Dominus, qui omnia ad nutum dirigit
cunctipotensque tuo fundasti nomine terram
cūnctĭpŏtēns, tis, tout-puissant : Prud. Perist. 7, 56.
Omnipotens. Cunctipotentia, in Prologo ad Vitam S. Turiani, Episcopi Dolensis.
Jesu Cunctipotens. Legitur et alibi.