curatorius
cūrātōrĭus, a, um, adj. [curator, II.],
- pertaining to guardianship: STIPENDIA VETERANORVM, Inscr. Orell. 4968.—
- II Of or pertaining to a guardian: nomen, Gai Inst. 4, 82.
cūrātōrius, a, um (curator), zum Kurator gehörig, eines Kurators, a) zum Kommissär, Corp. inscr. Lat. 13, 7556. – b) zum Vormund, c. nomen, eines Vormundes, Gaius inst. 4. § 82.
cūrātōrĭus, a, um, relatif au curateur, à lʼadministrateur : Gaius Inst. 482 ; CIL 13, 7556 || cūrātorĭa, æ, f. , la curatelle : Dig. 27, 1, 1.
Causa ventilata inter Petrum de Brandisio de Massilia Curatorem et Curatorio nomine Bartholomææ neptis seu felezenæ suæ.