curculio
curculio, a grain-worm, weevil
curcŭlĭo (gurgŭlĭo, Plaut. Trin. 4, 3, 9 (1016) Ritschl, Fleck.; Pall. 1, 19, 2; id. Jun. 3; also in some MSS. of the authors cited infra), ōnis, m. [kindr. with circulus, circus],
- a corn-worm, weevil, Cato R. R. 92; Varr. R. R. 1, 57, 63; Col. 1, 6, 15 sq.; Plin. 18, 11, 73, § 302; Serv. ad Verg. G. 1, 186. —
- B Form gurgulio = membrum virile, Pers. 4, 38.—
- II Curcŭlĭo, the name of a comedy of Plautus.
1. curculio, s. 1. gurgulio. – dah. Curculio, Gurgelmensch, Gurgler = (Schlemmer), Name eines Parasiten in dem gleichnamigen Stücke des Plautus.
2. curculio (gurgulio), ōnis, m., I) der Kornwurm, Cato r. r. 92 in. Varro r. r. 1, 57, 2 u. 1, 63, 1. Col. 1, 6, 15 sq. Pallad. 1, 19, 2 u. 7, 3, 2 (fast überall mit der Variante gurgulio). – II) übtr., das männliche Glied, gurg. b. Pers. 4, 38.
~o,emil
gurgulio,cawelwurm
merito gurgulionibus comparandi, quorum cogitatio tota de ventre, in ventre et sub ventre est
qui quasi burdones vivunt et gurguliones [gl.: vermis totum consumens et existens in gutture ]
malt bowd , gurgulio
a worme , vermis, gurgulio vel ‥ ~o ‥
1 curcŭlĭō, (14) ōnis, m. , ver du blé, charançon : Pl. Curc. 587 ; Cato Agr. 92 ; Col. Rust. 1, 6, 15.
Curculioest vermiculus, qui frumentum corrodit, Gall.
curculiō ōnis, m
- CVR-, a corn-worm, weevil, V.