cureta
Cure-dent, alias
Curette. Comput. ann. 1402. inter Probat. tom. 3. Hist. Nem. pag. 170. col. 1 :
A Poncio Pojolaris quoLit. remiss. ann. 1460. ex Reg. 190. Chartoph. reg. ch. 86 :(pro) quadam Cureta de argento, ponderis mediæ unciæ et iij. denariorum, vij. solid. xj. denar.
Une bourse de cuir, en laquelle avoient plusieurs papilotes d'argent et une Curette à curer oreilles et dens.