cursorium
cursōrĭum, ĭī, n. (cursorius), chemin qui longe la limite : Grom. 342, 1.
Cossouvel
Coussou. Sic vocantur apud Arelatenses singulæ pascuorum portiones, quas in planitie de Cravo singuli tenent pascendarum ovium causa hyemis tempore. Vocis etymon a
Cursu, quod intra
Cursoriilimites pecori liceat Currere et pascere. Charta ann. 1221. pro Archiepiscopo
Concedimus et confirmamus in perpetuum Cursorium quoddam de Cravo, quod vocatur Malcresset cum omni jure et pertinentiis, etc.Charta Ludovici Regis Siciliæ e MS. D.
Brunetfol. 108 :
Cursorium Avellini Comitis vulgariter appellatum, scitum utique in Cravo.
Brunetfol. 84 :
Hec est carta continens quantum quodque Corsorium debeat continere ... Corsorium de Molarie... habuitNon semel occurrit ibi.cccxv. cannas in longitudine etcclx. in latitudine.
Dederunt quoddam Corsorium, quod est in Cravo.Alia Guil. de Baucio ann. 1237 :
El Cossor Baucens, quod est in Cravo.Inquisit. ann. 1268. ex schedis Pr.
de Mazaugues:
Item dixit quod Corsoria, quæ sunt infra prædictos confines, sunt data et consignata per curiam Arelatensem, et quotiescumque aliqui inveniuntur ampliantes dicta Corsoria, curia Arelatis eos condemnat.Vide
BoucheChorograph. tom. 1. et infra Cursus 11.
Brunet, fol. 3. v°. :
Possidere bona ac acquirere de novo mobilia et immobilia, atque jura, census, redditus, patua, Cossoria, salinas.