About
Menu

debotare

DEBOTARE
, Illam aperire seris effractis. Consuetudines Brageriaci art. 93 : Si quis domos de nocte perforatus fuerit, et aliquid de dicta domo furatus fuerit, aut qui archas seu huchas Debotaverit, aut falsas claves, quæ dicuntur Contra-claves tenuerit... furca suspendatur. Gallus Interpres habet : Qui aura rompu les serrures des coffres.
DEBOTARE
, a Gallico Debouter, Actorem actione sua submovere, vox forensis. Arest. parlam. Paris. laudatum, post Bonav. Des Periers, a la Monoye in Glossar. Burgund. : Dicta curia Debotavit et Debotat dictum Colinum. Quam vocem, quasi ocreas detrahere, Gall. Debotter sonaret, cum cavillatus esset Colinus S. Amb. Bituric. abbas, non Vindocinensis, ut vult Menagius in Observat. ad Ling. Gall. part. 1. cap. 106. occasio fuit ut dehinc aresta Gallico idiomate pronuntiarentur, rege jubente Francisco I. Nostris Debouter, pro Repellere, vulgo Repousser. Lit. remiss. ann. 1390. in Reg. 138. Chartoph. reg. ch. 260 : Jehan de Goulencourt esmeu, tant dudit coup comme de la blessure de son cousin, qu'il tenoit estre mort, et Deboutant force par force, etc. Unde Deboutement, Repulsus, in aliis ann. 1457. ex Reg. 183. ch. 243 : Pour le repulsement et Deboutement de noz ennemis les Anglois, etc.

Saved

Recent