About
Menu

deblaterare

deblaterare [CL] , to babble, noise; b (intr.). diblaterare, divulgare Osb. Glouc. Deriv. 179; rite mendacium lingua deblaterat Walt. Wimb. Palpo 59.  b tu qui deblateras verbis inanibus / de celi circulis ‥, / dic ‥ Walt. Wimb. Carm. 396.

Saved

Recent