decas
dĕcas, ădis, f., = δεκάς,
- a decade, Tert. de Praescr. 49 al.; Mart. Cap. 7, § 734.
decas, adis, Akk. Plur. adas, f. (δεκάς), ein Zehnt, eine Anzahl von zehn, Mart. Cap. 7. § 734, 742, 746 u. Eccl.
numerus centenarius ‥ decem ~adibus impletur
rex ruit, octoginta quippe cum eo ~ades
figure jubilee ~adis addita litera in hunc modum vixit ille annis lx
in Novo Testamento venerabilis est ~as, sicut et fructus spiritus denis exponitur germinare virtutibus
tene , decem, deca, ~ades Grece ‥,twenty , viginti ‥, duodecades [? l. duo ~ades ]
quique bis inde dias bis septem bis decas letras / si cadit in lucem domini numeralis eandem(
post tertiam annorum ejus †~adam [? l. ~adem ]
per Septuagesimam, in cujus septima ~ade filii Israel acceperunt redeundi licentiam [cf. ]Jer. xxv 11–12
finiunt acta in anno decimo ‥; de cujus laboris finitione ‥ scribitur ‥ in hiis verbis metrificacionis: ‘hac nunc in decade, numerus qui dicitur esse, / in qua tocius residet perfeccio legis ‥’
Pentecostes ‥ festum ‥ quod post v ~ades Pasche celebratur, unde et vocabulum sumpsit
dĕcăs, ădis, f. (δεκάς), décade : Tert. Præscr. 49.