decasyllabus
decasyllabus, a, um (δεκασύλλαβος), zehnsilbig, Mar. Vict. 3, 5, 9. p. 111, 31 K.
rithmus decasillabus iambicus ‥, sicut habetur in rithmo ‘de querela Edippi’, sic: ‘diri patris infausta pignora’
dĕcasyllăbus, a, um (δεκασύλλαβος), décasyllabe : Mar. Vict. Ars Gramm. 3, 5, p. 111, 31.