1 decedere
[CL]
1 to depart, withdraw; v. et. 1 discedere 1. b to be taken away.
illo prae inopia rerum ab episcopatu ~ente atque ad alia loca secedente
[Bede HE IV 12]; s1095 [ (v. 2 conductus 1c)]; 1200 [ (v. chevalchea)]. b fratre immatura morte intercepto ejusdemque nominis filio ‥ in pugna extincto ‥, multum felicitati sue decessisse ‥ suspiravit
[W. Malm. GR I 17].
2 to decease; v. et. 1 discedere 3; cf. 1 decidere 2b. b (pr. ppl. as sb.) decedent, deceased.
illis ~entibus cum successisset aetas tempestatis illius nescia
[Gildas EB 26]; ambo ‥ / decedunt mundo Dominique feruntur ad aulam
[Bede CuthbV 654]; rex ‥ vita decessit
[Id. HE V 23]; 759 (15c) ~entibus primis testibus
[CS 186]; 813 (17c) illis viventibus seu ~entibus
[CS 342]; s1152 quem [statum] totiens creditur [ecclesia Dunelm’] immutasse quotiens †descendente suo pontifice, in alterius regimen visa est successisse
[G. Cold. Durh. 2]; cum bona confessione ~entibus ‥ obsequium debitum persolvatur
[Gir. EH I 35]; subito casu ‥ in fata decessit
[Id. PI III 2 p. 229]; 1225 antequam R. descederat [sic]
[BNB III 116]; 1363 cum magister ‥ in fata decesserit
[Lit. Cant. II 440]; quidam nobilium ascendencium marcialia decesserunt in †facta [l. fata]
[Ps.-Elmh. Hen. V 45 p. 110]; 1503 obiit et ab hac luce decessit
[Sanct. Durh. 92]. b 1237 [ (v. communis 7a)]; 1309 in periculum anime ~entis
[Deeds Balliol 337]; 1353 junior masculus ‥ puerorum post decessum ‥ patris sui vel ‥ matris sue possidebit tenementum dicti ~entis
[(Cust. Bradf.) Som Rec. Soc. LXVI 85].
2 decedere
v. 1 decidere(1a)