decoriare

decoriare [LL] , to skin, flay: a (animals or unspec.); v. et. discoriare a; b (people); c (fig.); v. et. discoriare b. d to remove (skin). e to strip of adornment. f to scorch, burn off. a deglu[b]it, ~avit GlC D 129; ~io, corium depono GlH D 19; oves ~iatas verubus affixas ‥ commedendo R. Cold. Cuthb. 29; cum ‥ oves seu armenta ‥ jugulassent ~iatisque ipsis carnes domi detulissent Id. Godr. 20; s1423 cuniculi in Eywod ‥ fuerunt ‥ destructi et cervi et dame inhumane occisi et ~iati Chr. S. Alb. 5; to flee[v. l. fla], ~iare CathA.  b s1203 cum juramento quod ‥ omnes patibulo suspenderet aut illos vivos ~iaret Wend. I 319; s1314 duo milites regni Francie, accusati super illicita commixtione carnali cum regina Navarrie et sorore sua, capiebantur, postea vivi ~iati et tandem in patibulo suspensi G. Ed. II Bridl. 46.  c homines mei ‥ depredati sunt et spoliati, et ego ‥ jam eos nudos spoliarem, immo spoliatos ~iarem? Eadmer HN 51.  d cleptes ‥ excruciaretur ‥ ~ata pelle capitis cum crinibus Lantfr. Swith. 26.  e s1183 B. Martialis feretrum ~iavit [R. Howd. II 277: decorticavit] et alia monasterii illius vasa aurea et argentea asportavit G. Hen. II I 299.  f exteriores asserum superficies ignis ~iaverat et nigra ‥ fuligine decoloraverat R. Cold. Godr. 158.