decoriter
decoriter, Adv. (2. decor), zierlich, schön, Apul. met. 5, 22 u. 11, 3. Iul. Val. 1, 24. p. 33, 24 K.
dĕcŏrĭtĕr (decor 2), c. decore : Apul. M. 5, 22 ; J. Val. 1, 24.
Apud. 5.
Met. Crinium globos
Decoriterimpeditos.
Id. 11.
ibid. Palla ad ultimas oras
Decoriterconfluctuabat.