decoramen
dĕcŏrāmen, ĭnis, n. [decoro],
- ornament, decoration (in post-Aug. poetry): vittaque, majorum decoramen, Sil. 16, 269: fluvii decoramina villae, Aus. Idyll. 10, 320.
decorāmen, inis, n. (decoro), die Zierde, der Schmuck, Sil. 16, 269: Plur. Auson. Mosell. 320.
conspexit ‥ / quendam pontificem miro decoramine comptum, / ‥ veluti celebrare paratum / missarum Domino sollempnia
delatus Wintoniae ibidemque tumulatus cum regali ~ine
dĕcŏrāmĕn, ĭnis, n. (decoro), ornement, parure : Sil. 16, 269 ; Aus. Idyll. 10, 320.