decoramentum
dĕcŏrāmentum, i, n. [decoro],
- ornament, decoration (late Lat.): matronalia, Tert. Cult. femin. 12: canteriorum, Arn. adv. gent. 5.
decorāmentum, ī, n. (decoro) = στεφάνωμα, die Zierde, der Schmuck, Tert. de cult. fem. 2, 12. Sidon. epist. 5, 10, 2.
dĕcŏrāmentum, ī, n. , c. decoramen : Tert. Cult. 2, 12 ; Sid. Ep. 5, 10, 1.
Poterunt dicti consules statuere super ipsis, quæ concernent Decoramentum et mundificationem civitatis.