dejungo
dējungō, (16) ĕre, tr., dételer, désunir, séparer : Tac. D. 11.
Cic. Univers. 5. Ut eadem sint ea, quæ dejuncta fuerunt
Plaut. Asin. 3. 3. 75.
Dejungereamantes.
Inscript. apud
Grut. 1003. 2. Si quis hac transeat juncto
Dejunctove jumento.