About
Menu

delacerare

delacerare [CL] , to tear apart, mangle. b to wreck, ravage. V. et. dilacerare. Theod. Pen. I 7.6 (v. dilacerare a); 1375 eam verberavit, pannos ~avit Leet Norw. 67.  b 1368 in parcella grangie frumenti ~ata turbine venti (Ac. Man. Hutton) EHR XXVI 336; 1378 pons ‥ defractus et ~atus Pub. Works I 139.

Saved

Recent