demembrare

demembrare [LL] , to mutilate (person or image). b to dismember (dead body). c to break up (estate or sim.). V. et. dismembrare. s1138 Ric. Hex. Stand. 40b (v. crucifigere 2b); 1202 Emma abscidit ei unum testiculorum suorum et Radulfus ‥ alterum et, postquam ita ~atus fuit ‥, Alanus ‥ reportavit eum in viam SelPlCrown 15; 1203 quod deliberetis Petrum clericum ‥ pro Ferrando balistario nostro, ita tamen quod ‥, si Ferrandus demenbratus sit, idem Petrus eodem modo demenbretur et reddatur pro eo Pat 25a; potest obici quod vir suus feloniam commisit ob quam suspensus fuit ‥ vel alio modo morti dampnatus vel ~atus Hengham Parva 3; 1389 aliquem ‥ cecum, mutum, surdum, ~atum, languidum perpetua vel temporali infirmitate Guild Cert. (Hull) 46/451.  b s1305 Willelmus Wallace ‥ Londoniis ~atur et ejus membra per diversa loca Anglie et Scocie ‥ turribus suspenduntur Fordun GA 116; s1322 Andreas de Harkeleye tanquam proditor ‥ distractus, suspensus, et decapitatus, visceribus combustis ~atus est Ann. Osney 346.  c audieram abbatem respondentem se non posse ~are baroniam Brakelond 138v; 1276 predicta serjancia ~ata fuit per eundem et arentata ad iij s. Hund. II 34; s1147 cum vidisset episcopus J. [Glasguensis] episcopatum suum ~ari ‥, transfretavit Fordun Cont. VIII 3; 1464 si illi redditus sunt amoti, ~ati vel alienati a predicta domo Reg. Aberbr. II 142.