demonstratio
demonstratio, a showing, pointing out, description
dēmonstrātĭo, ōnis, f. [demonstro], a showing or pointing out, as with the finger, an indication, description, designation.
- I In gen. (good prose): gestus universam rem et sententiam non demonstratione sed significatione declarans, Cic. de Or. 3, 59: conversam habere, id. Verr. 2, 4, 59: hujus generis demonstratio est, et doctrina ipsa vulgaris, id. de Or. 3, 55, 209: temporum horum, Plin. 4, 13, 27, § 93.—In plur., Cic. Fin. 4, 5, 13.—
- II In partic.
- A In rhetor.
- 1 The demonstrative or laudatory kind of oratory, i. q. demonstrativum genus, Cic. Inv. 1, 9, 12; Quint. 3, 4, 13; 11, 3, 115.—
- 2 A vivid delineation, picturesque presentation, Gr. διατύπωσις ἐνέργεια, Auct. Her. 4, 55, 68; cf. Quint. 9, 2, 40.—
- B In jurisprud., a clear and complete declaration of one's will, Dig. 35, tit. 1: de condicionibus et demonstrationibus, Gai. ib. 17; ib. 30, 1, 74.—
- b The bounding or limiting of a place, Dig. 8, 1, 13; 10, 1, 12.
dēmōnstrātio, ōnis, f. (demonstro), das Hinweisen, I) eig., das Hinweisen, Hinzeigen, Zeigen (mit den Händen, durch Gebärden usw.), auf einen Gegenstand, Cic. u.a. – II) übtr.: A) im allg., die Veranschaulichung, deutliche Darlegung, genaue Angabe, die Unterweisung, Dartuung, der Nachweis, Beweis von etw., Cic. (auch im Plur.) u.a. – B) insbes.: 1) als rhet. t. t., a) die anschauliche Schilderung einer Sache (griech. διατύπωσις), Cornif. rhet. 4, 68 (von Cic. b. Quint. 9, 2, 40 sub oculos subiectio gen., von andern ὑποτύπωσις). – b) eine Redegattung, die Darlegung der Vorzüge od. Fehler einer Person, die epideiktische Redegattung, Cic. de inv. 1, 12. Quint. 3, 4, 13 u.a. – 2) als jurist. t. t., die Bezeichnung, a) die Bedeutung eines Ausdrucks, ICt. – b) die nähere Bestimmung, deutliche Angabe eines Gegenstandes, loci, fundi, mensurae agri, ICt. – c) die deutliche Beschreibung einer Person od. Sache (im Ggstz. zu der bloßen Bezeichnung mit Namen), ICt.: auch als Teil der Formel, ICt. – 3) als gramm. t. t., die Bezeichnung einer Sache, dem. multitudinis, Gell. 13, 29 (28), 2.
super solam ~onem harum literarum
Nicholao Bocher pro ~one sua apud Fratres pro die, j d.
in ‥ novellis datis super abbatem Salop’ et famulos suos ad ludum et ~onem martiriorum Felicianae et Sabinae martirum in quarera post muros(
habeant hii quatuor [(primarii foreste ] unam regalem potestatem ‥ quaterque in anno generales foreste ~ones et viridis et veneris forisfactiones, quas †muchimut dicunt, teneant
in quodam loco vocato Barelond’ juxta introitum ‥ castri [Glouc’ ], in quo ~o hominum ad arma et sagittariorum fieri solebat
ad supervidendum ~onem tam hominum ad arma quam sagittariorum qui in viagio predicto [episcopi Norwic’ ] transfretare debuissent
vobis precipimus ‥ quod ~onem ipsorum hominum ad arma et sagittariorum coram vobis capi et debite fieri faciatis
[] ~onem those things not expressly contained in the bill are declared per racionabilem ejus
petit judicium de variacione brevis et sue ~onis
non potest dedicere ‥ quin ad ‥ dominum regem ad ecclesiam predictam ‥ pertinet presentare, prout ‥ dominus rex superius per ~onem suam supponit
quod quoniam ignoranti incredibile, attendenti dubium, intelligenti certum, ejus plene ~oni non nisi arte cognita locus erit
scientia est habitus per ~onem acquisitus; set substantie non est ~o
cum prima ~o Euclidis sit potissima
~onum alia est universalis, alia particularis: ‥ ~o universalis ostendit hanc passionem ‘~habere 3’ de triangulo; ~o particularis ostendit eandem de ysochele vel de gradato. de ~one est sciendum quod dupliciter fit: aut ostendit causam per effectum aut effectum per causam remotam
veritatem geometricam et omnes alias quarumcunque scienciarum ~ones probatas
dēmōnstrātĭō, (15) ōnis, f. (demonstro), ¶ 1 action de montrer, démonstration, description : Cic. de Or. 3, 220 ; pl., Fin. 4, 13 ¶ 2 [rhét.] genre démonstratif : Cic. Inv. 1, 13 ; Quint. 3, 4, 13 || sorte dʼhypotypose : Her. 4, 68 ; Quint. 9, 2, 40 ¶ 3 [droit] expression claire dʼune volonté, désignation claire et précise : Ulp. Dig. 30, 1, 74 ¶ 4 déduction : Boet. Cons. 3, 4.
- 1. het tonen, aanwijzen;
- 2. betoog, illustratie, bewijs, het aanschouwelijk voorstellen;
- 3. aanduiding, beschrijving [fundi]; bepaling, vaststelling [temporis];
- 4. (retor. t.t.) pronkrede, lofrede.
Terram quam B. Bertinus infra ministerium de Merck possidet... a comitatu et omnimoda consuetudine, necnon abVide Besenagium.omni prorsus exactione liberam fecisse... præter decimam et fossatum : sic tamen ut de eodem fossato Demonstratio illa, quæ vulgo Besene vocatur nullatenus exigatur.
dēmōnstrātiō ōnis, f
- demonstro, a showing, pointing out, description: gestus sententiam demonstratione declarans: conversam habere.— An exposition, explanation: huius generis: quem ad modum quidque fiat.—Demonstrative oratory, eulogy.
DEMONSTRATIO
DEMONSTRA´TIO[ACTIO]