deosculor
Could not find deosculabor in Logeion dictionaries.
deosculabor Verb: future passive indicative 1st singular of deosculor
dĕ-oscŭlor, ātus, 1, v. dep. a., to kiss warmly, affectionately (very rare).
- I Prop.: vix reprimo labra, Ob istam rem quin te deosculer, etc., Plaut. Cas. 2, 8, 17 (453) sq.: Casinam, id. ib. 31 (467): tuos oculos, id. ib. 1, 1, 48 (136): Scipionis dexteram, Val. Max. 2, 10, 2; Vulg. 1 Reg. 10, 1; id. Cant. 8, 1.— *
- II Transf., to praise, laud highly: fidem atque ingenium pueri, Gell. 1, 23, 13.☞ Deosculatus in pass. sense: rursum me deosculato, Ap. M. 2, p. 119; 121.
de-ōsculor, ātus sum, ārī, abküssen, heftig-, sehr küssen, alqm. Plaut. u. Apul.: alcis oculos, Plaut.: alcis dexteram, Val. Max.: alcis manus, Apul.: praesepe, Hieron. – Partiz. Perf. passiv, deosculato me, Apul met. 2, 10: gladius diu deosculatus, Apul. (vgl. Hildebr. Apul. met. 4, 11).
See: deosculari
dĕōscŭlor, (14) ātus sum, ārī, tr., embrasser avec effusion : Pl. Cas. 453 || [fig.] louer à lʼexcès : Gell. 1, 23, 13.
➳ part. au sens passif : Apul. M. 2, 10.