About Report a problem

Menu

deordinare

deordinare [cf. LL deordinatio] 1 to disorder. b (p. ppl.) inordinate, excessive; v. et. disordinare. corpora gloriosa erunt incorruptibilia omnino et in sensibus nullatenus ~ari poterunt Peckham QA 164; si intendit lucrari rem necessariam, licet sit turpe lucrum racione intencionis ~ate, non credo quia teneatur restituere Id. QR 106; ubi predicti mores sunt, ibi merito respublica ordinatur et, ubi desunt, ~atur J. Waleys Commun. f. 7; alii sunt qui se occupant in bonis ‥ et tamen, quia illa bona ~ant, perdunt tempus sic laborando Id. V. Relig. f. 225v; misericordie succedit favor, favori deordinacio rectitudinis, ~ate rectitudini approximat injusticia Chaundler Apol. 27a.  b amor naturalis set ~atus [More Chr. Ed. II 299: disordinatus] quem [H. Despenser] ‥ gessit erga ‥ filium suum Baker 100. 2 to degrade. b to deprive of holy orders. †deodinavit [MS: deordinavit], i. exauctoravit, gehende GlH D 400; s1399 [Henricus IV] omnes duces ordinatos per regem Ricardum in ultimo parliamento ~avit Chr. Southern 275.  b s1223 ~avit eum [diaconum apostatam] archiepiscopus M. Par. Min. II 254; Sergius IV papa ‥ omnes per Formosum papam ordinatos ~avit inique Ockham Dial. 475.

Saved

Recent