depeculator
depeculator, a plunderer, embezzler
dēpĕcūlātor, ōris, m. [depeculor],
- a plunderer, embezzler: aerarii, Cic. Verr. 1, 1, 2; id. de Or. 3, 27, 106; id. Pis. 40, 96.
dēpecūlātor, ōris, m. (depeculor), der Berauber, Plünderer, bes. öffentlichen Eigentums, Cic. de or. 3, 106; Pis. 96: aerarii, Cic. I. Verr. 2: depositi vidualis, Ambros. in psalm. 40, 27.
dēpĕcūlātŏr, (15) ōris, m. (depeculor), déprédateur, voleur : Cic. de Or. 3, 106 ; Pis. 96.
dēpecūlātor ōris, m
- depeculor, a plunderer, embezzler: aerari: suus (i. e. eorum).