depennatus
dē-pennātus, a, um, adj. [penna],
- winged, trop.: depennato orationis eloquio, Varr. ap. Fulg. 561, 12.
dēpennātus, s. dē-pinnātus.
dēpennātus, a, um, garni de plumes ; [fig.] = sublime : Varr. d. Fulg. Exp. serm. ant. 11.
Varr. apud
Fulgent. de prisco serm. n. 11. Deum
Depennatoattollam orationis eloquio.
Al. leg. Depinnato, eod. sensu.