deprehensor

deprehensor , a seizer, catcher (of offenders). b discoverer (of property thought to be stolen). a s1236 [Robertus Bugre] factus malleus hereticorum, accusator et ~or M. Par. Min. II 388. b quodsi apud illum deprehensum fuerit et hujusmodi testimonium non habuit ‥, ~ori suum reddat (Cons. Cnuti) GAS 327.