desiderabiliter
dēsīderābiliter, Adv. (desiderabilis), mit Verlangen, sehnsuchtsvoll, concupiscere, Augustin. epist. 143, 2.
domino ~iter venerabili et venerabiliter desiderabili David regi salutem
ut ‥ sanctitatis prudentia ‥ exterminet secularis sapientie caligines, quam ‥ execratur sermo divinus [], ‥ et ‥ conscendatis in earn ‥ sapientiam ‥ tam ~iter divinitus descriptam [ Jac. iii 15 ] ib. 17
nichil ‥ ~ius expectabant quam medicum
fraudibus ‥ obviare ~iter affectantes
exitum negocii reformacionis pacis ‥ ~iter expectantes
attento ‥ vestram dominacionem †desirabiliter affectare bonum pacis
dēsīdĕrābĭlĭtĕr, Aug. Ep. 143, 2, c. desideranter.