desideranter

dēsīdĕranter,

• adv., eagerly, v. desidero, P. a. 1 fin.

dēsīderanter, Adv. m. Compar. (desiderans), mit Verlangen, sehnsuchtsvoll, Cassiod. var. 1, 4, 2 u. in psalm. 118, 2. – irasceris quanto desiderantius desideras, Fronto ep. ad Ver. 1, 4. p. 117, 14 N.

desideranter [CL] , eagerly, desirously. ~er ‥ multum auditur quod ‥ positus dicitur Dominus in resurrectionem multorum [cf. Luke ii 34] ‥ Bede Hom. I 18. 81; c794 haec ‥ communicare delector ‥ omnibus qui ~er quaerunt Alcuin Ep. 24; dum miles ‥ manum ~er apposuisset ‥ ad sancti lecticam Herm. Arch. 48; 1169 rogamus ‥ et consulimus ut ‥ ad colloquium ‥ ~issime occurratis Becket Ep. 602; cognosces illam ‥ pre ceteris venustam, ut possit decor opertus ex hiis que sunt aperta ~er appeti Map NC III 2 f. 37v; vehementer ac ~er et sperabatur et expectabatur Gir. PI III 31; 1267 mutuam pacem et concordiam nostram ~er affectamus Cl 374; 1328 vestre eminencie ‥ filiali devocione †desideratissime [? l. ~issime] supplicamus Conc. II 543b; 1438 hoc ‥ ~er petimus Bekynton I 200.

dēsīdĕrantĕr, ardemment, passionné- ment : Cassiod. Var. 1, 4 || -tius Fronto Ep. ad L. Ver. 1, 4 ; -tissime Fort. Ep. 4.