desidiose
dēsĭdĭōsē, adv.,
- v. the foll., fin.
dēsidiōsē, Adv. (desidiosus), im völligen Müßiggang, agere aetatem, Lucr. 4, 1128 (1136).
maledictus homo qui opus Dei facit negligenter et ~e(
dēsĭdĭōsē, (16) oisivement, sans rien faire : Lucr. 4, 1128.
desidiose . adv. et, v. desidiosus
See an image
See an image