About
Menu

devincere

devincere [CL] 1 to defeat, vanquish; b (p. ppl. as sb. m.). c to win (battles). devictis atque amotis subregulis Bede HE IV 12; cum quis insidias regi per verba minatur / rex illi cedat ne devictus videatur (Vers. Corpus) Hist. Chess 519; hec est hominis exterriti vox et devicti Map NC III 2 f. 37; 1197 (v. 3 casus 4d); quasi clamat se devictum [ME: ȝeiȝeð cravant] AncrR 109; Ad. Mur. Chr. 55 (v. conquaestor b).  b Hengest et Horsa ‥ nepotes fuere Vuoddan regis barbarorum, quem post infanda dignitate ut deum honorantes sacrificium obtulerunt pagani, victoriae causa sive virtutis, divictusque, ut humanitas saepius credit hoc quod videt Æthelw. I 3.  c per quod consilium [Alexander] suos hostes oppressit, bella devicit, ‥ obsessit castra Milemete Nob. 23. 2 (fig.) to overcome, subdue. sacerdos / aethera glauca petit devicta morte triumphans Aldh. VirgV 1066 (cf. ib. 198: devicta carne rebelli); multorum unanima intentione devictus Bede HE V 6; solis fulgorem sui ‥ gloria ~ens Dominic V. Ecgwini I 8; c1150 lites ratione ~ere (v. delenire c); 1283 nos, ipsius ministri devicti precum instancia, concessimus ei ‥ ut ‥ Peckham Ep. 481; c1340 hostilis est devicta malicia J. Mason Ep. 77. p. 207.

Saved

Recent