About
Menu

devincire

devincire [CL] 1 to bind; b (fig.). devinxit, geband GlC D 81; devinxit, i. ligavit GlH D 362; copiosis ferri ponderibus eum concatenatum devincierat [sic] R. Cold. Cuthb. 20; to bynde ‥, cathenare ‥, vincire, de-, re- ‥ CathA.  b horribile juramenti sacramentum, quo se devinxit Gildas EB 28; quis debilitas artus devinxerat atra Frith. 1317; antequam in Britannia Christiana religio dilataretur, nobilibus orti natalibus, germana nativitate et caritate devincti, studiis mox initiantur caelestibus Folc. V. Bot. 2; ebrietate devinctos G. Herw. 328 (v. conviva a). 2 to constrain. inolita consuetudo me devinxerat ne exteriorem cultum mutarem V. Greg. p. 76.

Saved

Recent