devinctus
devinctus, devoted, strongly attached
dēvinctus, a, um, Part. and P. a., from devincio.
dēvīnctus, a, um, PAdi. (v. devincio), ganz ergeben, mit Dat., studiis, Cic.: mihi, Cic. ep.: devinctior alci, Hor.: abs., personae devinctissimae, Salv. de gub. dei 5, 10 p. 106 Migne.
dēvīnctus, (16) a, um, part. p. de devincio || adjt, attaché, alicui, alicui rei, à qqn, à qqch. : Cic. Fam. 1, 7, 3 ; 3, 13, 2 ; 15, 4, 16 ; devinctior Hor. S. 1, 5, 42.
dē-vinctus adj.with comp.
- P. of devincio, devoted, strongly attached: studiis a pueritiā: alcui me devinctior, H.