dextrarius

dextrarius [cf. OF destrier] , ‘destrier’, warhorse; b (w. equus). 1130 r. c. de lx m. argenti et iij ~iis pro terra patris sui Pipe 5; c1150 pro hac concessione ‥ dedit mihi ‥ j falvum dexterarium bonum Danelaw 363; c1160 propter hanc donationem Johannes donavit Gaufrido R. in recognitionem j destrarium et j anulum auri die qua ipse J‥. fecit humagium Ib. 338; s1167 equo ejus militari, quem ~ium vocant, ablato W. Newb. HA II 11; W. Fitzst. Thom. prol. 11 (v. clunis a); s1198 (v. 2 cooperire 2b); parcitur ~io itineranti, ut ad laborem majorem reservetur Neckam NR II 158 p. 260; solebat ‥ abbas ~ios nutrire et in equis elegantioris forme plus forte justo gloriari P. Cornw. Rev. I 205 p. 199; 1217 ij desterarii et x austurci KR Mem 2 r. 2d.; ~ium e claustris ‥ fecit produci Arabicum, ‥ sola regia sella dignum Hist. Meriadoci 387; si commutatur alicui dextrarius, illi / sepius expatians fata sinistra gerit Garl. Tri. Eccl. 63; est man[n]us magnus dextre dextrarius aptus Id. Syn. 399. 1585A; 1291 (v. cursorius 2a); s1298 ~ius [v. l. distrarius (DuC)] regis incaucius a puero custoditus W. Guisb. 326; 1312 pro restauro unius destrarii sui clari badii cum stella (Muster Roll) Cal. Scot. III 395; jam ‥ ~iorum phalere preelecte pigritantibus asinis substernuntur R. Bury Phil. 5. 78; hec erat illa dies asino dextrarius in qua / succubuit Gower VC I 639; s1399 Thomas Dymmoc, miles, in ~io totaliter armatus ‥ aulam intravit Ad. Usk 34 (cf. Cl 303 m. 4); a steed, asturcio, ~ius CathA.  b ne perirent homines salvis jumentis, equos destrarios pretiosos perimebant Itin. Ric. I 67; 1224 tres equos dexterarios LTR Mem 6 r. 7d.; c1250 [G. de Mandeville] extorsit a nobis ‥ equum ~ium optimum MonA IV 143b.