diacatochia
dĭăcătŏchĭa, ae, f., = διακατοχή,
- possession, Cod. Just. 11, 58, 7.
diacatochia, ae, f. (διακατοχή), der Besitz, rein lat. possessio, Cod. Iust. 11, 58, 7.
dĭăcătŏchĭa, æ, f. (διακατοχή), détention : Cod. Just. 11, 58, 7.