About Report a problem

Menu

diaconalis

diaconalis [LL] , diaconal, of a deacon. b (as sb. n.) diaconal vestment. c1080 vj sacerdotalia vestimenta et vij ~ia (Invent.) Lib. Eli. II 114; medie [hierarchie] primus [ordo consistens] in pontificalibus [hominibus], secundus in sacerdotalibus, tertius in ~ibus Ad. Marsh Ep. 246 bis cap. 1 p. 417; 1400 te Willelmum ‥, diaconum pretensum, in habitu et apparatu ~i indutum ‥, hereticum et relapsum ‥, ab ordine ~i degradamus et deponimus ‥ ac omni et omnimodo honore ~i privamus Conc. III 259b.  b cantet aliquis ‥ qui audientes edificet ~ibus indutus (Ord. Gilb.) HBS LIX 11.

Saved

Recent