digamus
dĭgămus, a, adj., = δίγαμος,
- that has been married twice, Tert. Exh. ad Cast. 7; Hier. Ep. 2 fin. al.
digamus, a, um (δίγαμος), der zum zweitenmal heiratet, -geheiratet hat, Eccl.
~us peniteat j annum ivta feria et vjta ; ‥ non dimittat tamen uxorem
maritus si seipsum in furtu aut fornicatione servum facit ‥, mulier, si prius non habuit conjugium, habet potestatem post annum alterum accipere virum; ~o [sc. mulieri ] non licet
~us, secunde uxoris vir
quum peto sacratae sublimes sedis honores, / tunc, quod sim digamus, mihi mystes denegat illos
dĭgămus, a, m. f. (δίγαμος), remarié, remariée : Tert. Cast. 7 ; Hier. Ep. 123, 4.