digestivus
dīgestīvus, a, um, adj. [digero I. B. 1],
- pertaining to digestion, digestive: vis, Macer, Carm. 1, 18.
aurum ‥ in cibariis sumptum virtuti cooperatur ~e
[struthionis ] exuperat ferrum vis digestiva potenter
naturalis virtutis due sunt species: nutritiva sc. quadripartita ‥ in appetitivam, retentivam, ~am, et expulsivam; est et alia naturalis quedam generativa
virtuti ~e due obsequuntur, id est immutativa cibi ultimi ad proximam dispositionem membri similis et informativa
potus ~us potest dari post primum somnum
que non habent virtutem ~am equalem, non debent recipere alimentum equale
[pirorum ] durities digestive nocet
corruptis virtutibus corrumpitur nutrimentum. ~am igitur corrumpit ‥ et perturbat
vinum naturaliter calidum est et siccum et idcirco causa est ebullitionis et evaporationis et ideo maxime ~um
dīgestīvus, a, um, digestif : Macer Flor. De vir. herb. 1570.