diligenter

dīlĭgenter,

• adv., attentively, carefully, diligently, earnestly; v. diligo, P. a. fin.

dīligenter, Adv. m. Compar. u. Superl. (diligens), achtsam, aufmerksam, pünktlich, gründlich, eingehend, gewissenhaft, umsichtig (Ggstz. neglegenter), ut d. nunties patri, Ter.: iter caute diligenterque facere, Caes.: alqm benigne et d. audire, Cic.: antiquitatem d. habere cognitam, Nep.: quaestionem diligenter tractare, Augustin.: curari diligentius, Acc. fr.: diligentius eam rem cognoscere velle, Caes.: Laelium multo diligentius meliusque dixisse, Cic.: non ideo pigrius dabo, sed diligentius, Sen.: eos diligentissime conservare, Caes.: diligentissime Iduum Martiarum cavere diem, Petron.: ut repetitis altius causis diligentissime, quam (wie) etc., Quint. – In der Umgangssprache, quam d. erras, irrst du so schön, so herrlich, Mart. 7, 31, 7.

diligenter [CL] , attentively, earnestly. ni ‥ prodigiorum gesta ‥ ~er didicerit Aldh. VirgP 43; causam, quam nesciebam, ~issime investigabam Bede HE II 1 p. 77; 738 (12c) tam ~er postulavi ab archiepiscopo N. et rege Æ‥. ut ipsi manu sua hanc donationem corroborassent CS 159; ut unusquisque artem suam ~er [AS: geornlice] exerceat Ælf. Coll. 100; ~er, willendlice GlH D 526; quanto ‥ ~ius consideratur Dominic V. Ecgwini prol.; cepit ~er deliberare Gir. EH I 37; Edmund Spec. Relig. 10 (v. diligere 2a); 1251 ~er examinatus SelPlForest 97; s1327 cum requirerent ~er quod renunciaret dignitati regie Ad. Mur. Chr. 51.

dīlĭgentĕr (8) (diligens), attentivement, scrupuleusement, consciencieusement, ponctuellement : Cic. , Cæs. , etc. ; Latine et diligenter loqui Cic. Br. 166, se servir dʼune langue pure et soignée || -tius Cic. Br. 86 ; Rep. 1, 35, etc.; -tissime Cic. Læl. 7 ; Rep. 2, 5, etc.

diligenter . adv. c. s. et, v. diligentia
See an image

dīligenter adv.with comp.and sup.

• diligens, industriously, attentively, diligently, assiduously: iter facere, Cs.: omnia agere: percipite quae dicam: diligentius (libelli) sunt reconditi: quos diligentissime conservavit, Cs.