dilector
dīlector, ōris, m. [diligo],
- a lover (postclass.), Ap. Flor. no. 9, p. 347; Tert. adv. Marc. 4, 23.
dīlēctor, ōris, m. (diligo), der Liebhaber, Apul. flor. 9. p. 12, 12 Kr. u. Eccl.
dilecto ~ori dilectus ~or Gondulfo frater Anselmus
Thomas ‥ Cantuariensis ecclesie minister humilis dilecto et ~ori amico suo R‥. preposito(
illa [muliercula ] statim ~ori suo adventum ejus intimavit
“me ipsum,” inquit, “manifestabo ~oribus meis” [cf. ]John xiv 21
~oribus suis ostendet se ipsum
~or tuus et unice matris tue ‥, Domine meus
verus ~or nec ad mundum dirigit oculum nec pro Deo pati metuit omne ‥ durum
latus lucis limatum lancea, / dilectoris cor fractum framea
cunctis ecclesie catholice filiis et ~oribus
virum illum ‥, quem novistis ecclesie vestre ferventissimum ~orem
vere vite et eterne glorie ~ores
‘Egyptii’ sunt ~ores mundi, seculares et vitiosi
mundi non desertores sed ~ores
socialem communionem ‥ cum ‥ librorum ~oribus
dīlēctŏr, ōris, m. (diligo), celui qui aime, ami de : Tert. Marc. 4, 23.