diminuo
dī-mĭnŭo (or dimmĭnuo), ĕre,
- v. a., to break into small pieces, to dash to pieces, to break (v. deminuo—rare; perh. only ante-class.): qui ego illi speculo dimminuam caput, Plaut. Most. 1, 3, 109 (265); cf.: caput homini, id. Men. 2, 2, 30 (302): caput tuum, Ter. Eun. 803: cerebrum tibi, id. Ad. 571; Lucr. 1, 614.—
- II To violate, outrage, destroy by outrage: veritates, Vulg. Psa. 11, 1: de verbis libri, id. Apoc. 22, 19 (perh. deminuerit is a better reading).
dī-minuo (archaist. dimminuo), (uī), ūtum, ere (dis u. minuo), nach allen Seiten in kleine Teile zerlegen, zersplittern, zerschmettern, alci caput, Plaut. Men. 304: alci caput speculo, Plaut. most. 266: caput tuum, Ter. eun. 803: alci cerebrum, Ter. adelph. 571: alterius diminutas scapulas in deforme extundit, Sen. contr. 10, 4 (33), 2. – ➳ Oft Variante von deminuo, w. vgl.
dīmĭnŭō (dimm-), ĕre (dis, minuo), tr., mettre en morceaux, briser : Pl. Most. 265 ; Ter. Eun. 803.
➳ confusion dans les mss avec deminuo, cf. Cic. Inv. 2, 18 ; de Or. 3, 132.
diminuo , is, ui, utum, ere. 3.
減。打碎。出手。— caput ei 破其首。Diminui capite 革其官。降位。
Suggest a Translation
See an image
減。打碎。出手。— caput ei 破其首。Diminui capite 革其官。降位。
Suggest a Translation
See an image
dī-minuō see dimminuō.