discolorare

discolorare [LL] 1 to discolour, deprive of colour; v. et decolorare a; b (p. ppl.). c (fig.) to blacken, denigrate; v. et. decolorare b. d (fig.) to brighten, illuminate. cadit appetitus et ~atur mulier Gad. 83v. 2 (cf. ib. 80v. 1: quando mulier incipit esse ~ata).  b queritur [quare] cuminum reddit homines pallidos? ‥ humores quasi mortificantur, unde cutis ~ata redditur Quaest. Salern. P 2; [Gwydo de Warwyke] multum erat debilitatus et ~atus anxietateque minoratus Knighton I 23; s1485 [rex Ricardus] faciem magis ~atam et mortiferam pre se tulit Croyl. Cont. C 574.  c ubi ex dispensacione sua [sc. papali] ~aretur status universalis ecclesie Paul. Angl. ASP 1557.  d ut deinde tercia [hierarchia] opacos homines pulchre ~et faciatque ut aliquatenus divinam pulchritudinem imitantes referant Colet Cel. Hier. 184. 2 to depict distinctively. animal rationale quod cernis, secundum quod in universitate definitionis substantialis intelligitur, homo judicatur; in eo vero quod singularitate descriptionis ~atur, Socrates appellatur Adel. ED 18. 3 (p. ppl.) variegated, mottled. leporarius ‥ virgea varietate ~atus Gir. IK I 7; [urina] ab humore melancolico apparet in diebus quietis ~ata, in die paroxismi subpallida Gilb. I 52v. 1.