disco

magistri dum docent, discunt
while the teachers teach, they learn

discō, didicī, 3, a.: to learn, w. acc., 6.433; learn how, w. inf., 5.222.

disco, dĭdĭci, 3 (part. fut.: sic disciturum, etc., App. ap. Prisc. p. 887 P.), v. a. [from the root da-, Gr. δεδαώς, δαῆναι; dak-, cf. doceo, doctus, Gr. διδάσκω],

• to learn, to learn to know, to become acquainted with, etc. (for syn. cf.: capio, percipio, concipio, comprehendo, intellego, cognosco, nosco, agnosco, animadverto, calleo, scio—very freq. in all periods and sorts of writing).
• • • • • α With acc.: litteras Graecas senex didici, Cic. de Sen. 8, 26; id. Tusc. 1, 13, 29: so, litteras, Plaut. Truc. 4, 2, 22 (732): jus civile, Cic. Mur. 9, 19; 10, 23: litteras apud aliquem, Cic. Fam. 9, 10, 2: dialectica ab aliquo, id. Ac. 2 (Luc.), 30, 98: artem ab aliquo, Quint. 3, 1, 10 et saep.: aliquid de aliquo, Ter. Eun. 262: virtutem ex me, fortunam ex aliis, Verg. A. 12, 435; cf. Quint. 12, 8, 6 al.: fabularum similia, Cic. Rep. 1, 36: artes, id. ib. 2, 21: palaestram, Quint. 5, 10, 121: affectum, id. 1, 11, 2: inde vocabula prima, Lucr. 5, 1042: elementa prima, Hor. S. 1, 1, 26: dulces querelas, Lucr. 5, 1384; cf. preces, Hor. Ep. 2, 1, 133 et saep.: me peritus Discet Iber, Hor. C. 2, 20, 20; cf.: quem (Augustum) didicere Vindelici, id. ib. 4, 14, 8: omnes crimine ab uno, Verg. A. 2, 66 et saep.—Pass.: dum est, unde jus civile discatur, Cic. Verr. 2, 1, 45; cf. jus, Quint. 12, 3, 9: Crassus, quod disci potuit de jure didicit, Cic. de Or. 2, 33, 143: tot artibus discendis, Quint. 12, 11, 9 et saep.—
        • β With inf. or acc. and inf.: pueri qui nare discunt, Plaut. Aul. 4, 1, 9 (595): rapere et clepere, Cic. Rep. 4, 5 (ap. Non. 20, 15): Latine loqui, Sall. J. 101, 6: nobis ignoscere, Quint. 11, 2, 45: assem in partes diducere, Hor. A. P. 326: bene ferre magnam fortunam, id. C. 3, 27, 75 et saep.: bene ubi quod consilium discimus accidisse, etc., Plaut. Ps. 2, 3, 15 (681): discit, Litavicum ad sollicitandos Haeduos profectum, Caes. B. G. 7, 54: animadverti et didici ex tuis litteris te omnibus in rebus habuisse rationem, ut, etc., Cic. Fam. 3, 5; id. Ac. 2 (Luc.), 30 fin.: deos didici securum agere aevum, Hor. S. 1, 5, 101 et saep.—
        • γ With relat. clause: plures discent, quemadmodum haec fiant, quam quemadmodum his resistatur, Cic. Lael. 12, 41: quantum in Etruria belli esset, Liv. 10, 25: patriae quid debeat, etc., Hor. A. P. 312 et saep.—
        • δ Absol.: disces tu quidem a principe hujus aetatis philosophorum, et disces quamdiu voles, Cic. Off. 1, 1, 2: didicit, i. e. oratory, id. Brut. 71, 249; Caes. B. G. 6, 14, 4; Quint. 1, 12, 14 al.: discendi aut visendi causa maria transmittere, Cic. Rep. 1, 3; so, discendi causa, id. ib. 1, 10; id. Off. 2, 1, 4; Caes. B. G. 6, 13 fin. al.: se ita a patribus majoribusque suis didicisse, ut, etc., Caes. B. G. 1, 13, 6. —Ellipt.: discebant fidibus antiqui, sc. canere, Cic. de Sen. 8, 26 (cf.: docere fidibus, Cic. Fam. 9, 22, 3: scire fidibus, Ter. Eun. 133).—
      • b Transf., of inanimate subjects: manus, Plaut. Am. 1, 1, 159 (311): nec varios discet mentiri lana colores, Verg. E. 4, 42: arbores, Plin. H. N. 16 prooem.—
      • c To teach = docere (late Lat., cf. μανθάνειν, and Eng. learn): falsa discentes, Amm.14, 1.

dīsco, didicī, ere (zu διδάσκω), lernen, kennen lernen, I) durch Unterricht od. Gewöhnung od. Praxis etw. lernen, erlernen, kennenlernen, in od. über etw. sich unterrichten, etwas studieren (Ggstz. dediscere, verlernen, docere, lehren, dedocere, verlernen lassen), qui quod didicit id dediscit, einen Rückschritt macht, Plaut.: multa oportet discat atque dediscat, Cic.: disces docebisque artes, Sen.: hoc discunt omnes ante alpha et beta puellae, Iuven.: u. so d. elementa prima, Hor.: litteras (die Buchstaben), lesen lernen, Plaut.: litteras Graecas, Sall.: artem, Pompon. com. fr.: artes, Cic. u. Quint.: eas partes (Rolle), einstudieren, Ter.: ius, Augustin.: ius civile aut rem militarem, Jurist oder Soldat werden, Cic.: palaestram, Quint.: Persicum aruspicium, Catull.: primo textrinum, deinde litteras, Suet.: memoriter psalterium, auswendig lernen, Hieron. epist. 128, 3: discit crimina et vitas, erforscht, Verg.: discere nectaris sucos, schmecken lernen, kosten, Hor. – m. Ang. woher? von wem? woraus? durch Adv. od. durch de, ab, ex m. Abl., dum est unde ius civile discatur, adulescentes in disciplinam ei tradite, Cic.: ignara mariti puella unde disceret preces, vatem ni Musa dedisset, Hor.: inde vocabula prima, Lucr.: de te quidem haec didici omnia, Plaut.: coepit me obsecrare, ut sibi liceret discere id de me, Ter.: a quo multo plura didiceris quam de (von) Procilio, Cic.: ab eo Stoico dialecticam didicerat, Cic.: disce, puer, virtutem ex me, fortunam ex aliis, Verg.: id quod ex pluribus testibus prioribus actionibus didicistis, Cic.: quod tamen ex istis licuit mihi discere fastis, Ov. – m. Ang. bei wem? durch apud u. Akk., apud alqm litteras, Cic. ep. 9, 10, 3: cuius aliquid simile apud grammaticos puer didicerit, Quint. 2, 4, 1. – m. Ang. um welchen Preis? a quo decem milibus denariorum didicisse artem, quam edidit, Quint. 3, 1, 10. – m. Ang. wodurch? in castris per laborem usum militiae, Sall. Cat. 7, 4: quae illi litteris, ea ego militando didici, Sall. Iug. 85, 13: atque haec ut certis possemus discere (erkennen) signis, Verg. georg. 1, 351: v. lebl. Subjj., illae (pomiferae arbores) ab homine didicere blandos sapores adoptione et conubio, Plin. 16, 1. – m. folg. Infin., pingere, Varro fr.: texere (v. der Spinne), Plin.: saltare, Cic.: non caesim, sed punctim ferire, Veget. mil.: Latine loqui, Sall.: didicisse Getice Sarmaticeque loqui (Ggstz. didicisse Latine loqui), Ov.: discant cantare puellae, Ov.: vera dicere didici (habe gelernt, bin gewohnt), Plaut.: ferae hominem didicere (gewöhnten sich) pati, Lucan.: qui mori didicit, servire dediscit, Sen.: in minoribus navigiis rudem esse, quinqueremes autem maiores gubernare didicisse, Cic.: pater esse disce ab illis, qui vere sciunt, Ter.: cum Romanis bellare bonis malisque meis (unter guten u. üblen Erfahrungen für mich) didici, Liv.: von lebl. Subjj., nec varios discet mentiri lana colores, Verg. ecl. 4, 42. – m. Acc. u. Infin., bene qui didicere (wahrnahmen) deos securum agere aevom, Lucr. 5, 82 (vgl. Hor. sat. 1, 5, 101): disce tamen, veniens aetas, ubi Livia nunc est porticus, immensae tecta fuisse domus, Ov. fast. 6, 639: hi si didicerint non eadem omnibus esse honesta atque turpia etc., Nep. praef. § 3: sed hic forte a Platone didicerat deos nihil esse, Lact. 2, 4, 26: u. so usu od. experimento didicisse m. folg. Acc. u. Infin., Curt. 5, 1, 6. Frontin. 1, 10, 1. – mit folg. indir. Fragesatz, prius disce, quid sit vivere, Ter.: disce, quae censet amiculus, höre auf den Rat eines guten Freundes, Hor.: dominae potentia quae sit, hinc disce, meae, Ov.: quae virtus et quanta, boni, sit vivere parvo, discite, Hor.: plures discent quem ad modum haec fiant, quam quem ad modum his resistatur, Cic.: unde sit infamis, quare male fortibus undis Salmacis enervet tactosque remolliat artus, discite, Ov.: discite, femineis quid tela virilia praestent, Ov.: cum discere velim, an sententias dividi, an iri in singulas oportuerit, Plin. ep. 8, 14, 24: se experiendo didicisse, quam arduum, quam subiectum fortunae regendi cuncta onus, Tac. ann. 1, 11. – absol., ita didicisse (so gewöhnt sein, es so gewohnt sein) m. folg. ut u. Konj., se ita a patribus maioribusque suis didicisse, ut etc., Caes. b.G. 1, 13, 6. – m. Abl. des Instrum. womit? (auf, in usw.), disco fidibus, Cic. de sen. 26: armis, Sen. contr. 9 (4). praef. § 4. – m. Nomin. des Berufs, fac discat citharoedus aut choraules, Mart. 5, 56, 9. – m. Adv., disc. Latine, Quint. 1, 1, 13. – ganz absol., homines dum docent discunt, Sen.: valent pueri, studiose discunt, diligenter docentur, Cic. ad Q. fr. 3, 3, 1: pueri ad praescriptum discunt (lernen schreiben), Quint.: docta didici, ich habe Unterricht erhalten u. derselbe ist nicht an mir verloren gegangen, Plaut.: quam ob rem disces tu quidem a principe huius aetatis philosophorum et disces quam diu voles, Cic.: ipse in Aegypto natus didicit a Ctesidemo (war ein Schüler des Kt.), Plin.: quos discentes vita defecit, Cic.: discendi aut visendi causā maria transmittere, Cic.: studiosos discendi erudire atque docere, Cic.: cupiditas discendi, Liv. u. Sen.: discendi cupido, Apul.: studium discendi, discendi et docendi, Cic.: voluntas discendi, Cic.: ad discendum promptus (puer), Quint.: puer discens, ein Lehrling, Lehrbursche, eines Barbiers, Petron. 94, 14: eines Schusters, Ulp. dig. 9, 2, 5. § 3: Partiz. subst., discentes, Schüler, Lehrlinge, Lehrburschen, Liv. 6, 25, 9. Sen. de clem. 1, 16, 2. Suet. gr. 7 u. (Ggstz. magistri) Col. 1. praef. § 4: discentes speclariarii, Corp. inscr. Lat. 6, 8659. – 2) insbes.: a) als jurist. t.t., discere causam, sich über die Sache unterrichten, sich mit dem Stande der Sache bekannt machen, den Stand der Sache kennen lernen (v. Rechtsanwalt), Cic. de or. 2, 100. Sen. contr. 10. praef. 2. Quint. prooem. § 22 u. 10, 7, 20: causam ab od. ex alqo, Cic. de or. 2, 140. Quint. 12, 8, 6. – b) prägn., didicisse, studiert haben, Cic. de or. 2, 4; Brut. 249; or. 146. – II) kennen lernen = zur Kunde gelangen von usw., 1) im allg., a) jmd.: me peritus discet Hiber Rhodanique potor. Hor. carm. 2, 20, 20: u. prägn., quem legis expertes Latinae Vindelici didicēre nuper, zu ihrem Schaden kennen gelernt, Hor. carm. 4, 14, 8. – b) einen Ort: quae mundi pars est, quam ille vincendo non didicerit, Manl. Statian. bei Vopisc. Prob. 12, 3: m. dopp. Acc. (etw. als usw.), Aegyptum totam didici levem pendulam, Hadrian. bei Vopisc. Saturn. 8, 1. – 2) eine Tatsache in Erfahrung bringen, erfahren, quae didici, dixi omnia, Plaut.: haec ubi rex didicit, Ov.: quod ubi primum didicit Demaratus, Iustin. – m. folg. Acc. u. Infin., bene ubi discimus consilium quoi cecidisse, hominem catum eum declaramus, Plaut.: discit cum omni equitatu Litaviccum ad sollicitandos Aeduos profectum, Caes.: quos cum tantā celeritate venire rex didicisset, Iustin.: animadverti enim et didici ex tuis litteris te omnibus in rebus habuisse rationem, ut mihi consuleres, Cic. – mit folg. indir. Fragesatz, donec aliquem ex legatis misisset, a quo disceret senatus, quantum in Etruria belli esset, Liv. 10, 35, 17. – absol., ut quidem didici ego, Plaut. Poen. prol. 122. – ➳ Partiz. Fut. akt. disciturus, Apul. fr. 10 bei Prisc. 10, 19 (wo auch Supin. discitum ohne Beleg).

discō, (7) dĭdĭcī, discĭtum ( Prisc. ) discĕre, tr., ¶ 1 apprendre : litteras Græcas Cic. CM 26, apprendre le grec, cf. Mur. 19 ; [passif] de Or. 2, 143 ; Verr. 2, 1, 115, etc. || aliquid ab aliquo Cic. Ac. 2, 98 ; apud aliquem Cic. Fam. 9, 10, 2 ; de aliquo Ter. Eun. 262 ; ex aliquo Cic. Verr. 2, 4, 30, apprendre qqch. de, par qqn ; discere saltare Cic. de Or. 3, 83, apprendre à danser ; Latine loqui didicerat Sall. J. 101, 6, il avait appris le latin, cf. Quint. 1, 1, 13 (Græce loqui) ; discere fidibus Cic. CM 26, apprendre à jouer de la lyre ; armis Sen. Rhet. Contr. 9, præf., 4, apprendre le maniement des armes ; discere quem ad modum aliquid fiat Cic. Læl. 41, apprendre comment qqch. se fait || [avec prop. inf.] apprendre que : Cic. Tusc. 1, 49 ; Fam. 3, 5, 1 || apprendre par message : Cæs. G. 7, 54, 1 || [abs^t ] a) apprendre, sʼinstruire : se ita a majoribus suis didicisse ut... Cæs. G. 1, 13, 6, ils tenaient de leurs ancêtres cette discipline (cette habitude) de... ; b) faire des études : disces a principe hujus ætatis philosophorum, et disces quamdiu voles Cic. Off. 1, 2, tu étudieras sous le prince des philosophes de notre époque, et tu étudieras aussi longtemps que tu le voudras ¶ 2 [nom de ch. sujet] : Pl. Amph. 315 ; Virg. B. 4, 42 ; Hor. O. 2, 20, 20 ; Plin. pr. 16.

➳ part. fut., disciturus Apul. d. Prisc. Gramm. 10, 19 ; discitum Prisc. Gramm. 10, 19 mais sans ex.

disco , is, didici, discitum, discere. 3.
學。知。扮戲。— hoc ab vel de eo 從其學此。 師之。— litteras apud eum 就之讀書。— fidibus 學彈琵琶。Ex litteris tuis didici 閱華函始知。

Suggest a Translation
See an image

discō didicī, —, ere

• DIC-, to learn, learn to know, acquire, become acquainted with: litteras: ius civile: dialectica ab aliquo: id de me, T.: virtutem ex me, V.: quae illi litteris, ego militando didici, S.: per laborem usum militiae, S.: omnīs crimine ab uno, V.: unde ius civile discatur: quae (artes) non sine otio discuntur: Pater esse disce ab illis, T.: senatui parere: miseris succurrere, V.: iustitiam et non temnere divos, V.: Litavicum ad sollicitandos Aeduos profectum, Cs.: nihil esse foedius servitute: quid sit vivere, T.: hoc quam nihil sit: quantum in Etruriā belli esset, L: Unde sit infamis, O.: qui discunt, pupils, Cs.: illo discendi causā proficisci, to study, Cs.: voluntas discendi: discebant fidibus antiqui (sc. canere).—Poet., of things, to be taught: Nec discet mentiri lana colores, V.—To study for acting, present, produce(on the stage): has partīs, T.: Novas (fabulas), T.