About

Menu

discludere

discludere [CL] 1 to divide. b to detach. disclusum, divisum GlC D 335; ~o, ic todæle Ælf. Gl..  b nullus valuit ‥ / a Christi cultu mentes discludere fixas Aldh. VirgV 2270; 9‥ ~ere, aweg alucan oððe asceadan WW. 2 to open. b to unwall. c (p. ppl.) unenclosed. V. et. decludere. Cf. disclaudere. c1430 quatinus ‥ possemus nos vestris, cum accesserint, portas alias claudendas ultro ~ere Reg. Whet. II app. 401.  b 1328 hospicium meum London’ ‥ adeo per eosdem interius est destructum, disclusum, et per particulas asportatum quod honestius ‥ tuciusque crederem me in nemoris solitudine pernoctare Conc. II 551a.  c 1233 dicit quod semper tempore patris ipsius W. fuit parcus ille disclusus CurR XV 568; 1313 quidam maliciose permisit clausum suum esse disclusum [v. l. exclusum], ut sic imparcaret avera vicinorum Eyre Kent I 91. 3 to disclose, declare. non nostrum facinus metro discludere tantum Frith. 188.

Saved

Recent