disparatio
dispărātĭo, ōnis, f. [disparo],
- a separation: procreationis, i.e. a delivery, Vitr. 2, 9: brevis, Amm.21, 12, 8.
disparātio, ōnis, f. (disparo), die Absonderung, Trennung, procreationis, Entbindung der Leibesfrucht, Vitr. 2, 9, 1: disparatione brevi civitatem interlabi (v. einem Flusse), Amm. 21, 12, 8.
non est ~o vera opposicio sed distancia quedam eorum que nulla contrarietate vel aliqua alia opposicionis specie sibi adversantur
non obstat ~o quin natura divina et humana possint convenire in una persona
aliquarum rerum est ~o atque diversitas ‥, aliquarum autem conveniencia
Aristoteles dicit illa [unum et multa ] opponi ‥ ut contraria, ut extenditur contrarietas ad ~onem, nec talem que est inter diversas species sed quasi inter individua, que proprie dicitur ‘discrecio’
dispărātĭō, ōnis, f. (disparo), séparation : Vitr. Arch. 2, 9, 1.