About

Menu

disonerare

disonerare [cf. CL onerare] 1 to discharge, relieve (of debt or duty); cf. deonerare; b (impers. pass.). c to discharge, release (suit of court). d (w. gaolam) to deliver gaol; cf. 2 deliberare 2c. 1292 [tallagium] ‥ condonatur per majorem et communitatem, unde collectores dishonerantur Rec. Leic. I 221; dixit ‥ Pecok ‘papa Dionisius ~avit episcopos ab onere predicandi’ Gascoigne Loci 208.  b hucusque carcatur eis redditus in Astret Oweyn injuste. ideo de cetero oportet ibi ~ari ibidem de ij s. per annum Surv. Denb. 39.  c 1390 exacti ‥ fuerunt ad sectam faciendam ad hundredum ‥ de anno in annum, quousque predictus J. C. ~avit et relaxavit predictam sectam Willelmo G. IMisc 244/5.  d 1336 dictum est senescallo ‥ quod ‥ sequatur recordum etc. ad gaolam ‥ dishonerandam Gaol Del. 64/3 r.5. 2 to discharge (from status or privilege). 1434 si aliquis burgensis ‥ rebellis inventus fuerit contra aliquam ordinacionem ‥ et illam ‥ recusaverit, quod extunc ‥ ~atur de libertate sua imperpetuum Doc. Bev. 47; 1492 quisquis frater ‥ artis [carnificum] ‥ exiet extra villam et patriam in discepcione populi domini regis, quod expelletur et pro perpetuo ~abitur de dicta confraternitate et vestura Ib. 127.

Saved

Recent