divortiare

divortiare [LL] , to divorce, dissolve marriage: a (intr. or w. matrimonium); b (w. pers. obj.). a proposuit rex [Hen. II] hanc puellam [Rosamundam] duxisse, qua de causa H. cardinalem ad ~iandum inter ipsum et reginam A. invitavit Higd. VII 23; s1200 solemniter ~iatum est [Meaux I 338: ~iatum est matrimonium] inter regem J. et uxorem suam Ib. 32.  b hic [W. de Douglas, ob. 1353] reliquit ‥ unicam filiam ‥, que nupsit Reginaldo Mure ‥; sed postea per quasdam causas exquisitas ~iata fuit ab eodem Fordun GA 170n; s1461 ut sufficeret uxorem ad tempus ~iatam restituere nobis iterum Reg. Whet. I 394; 1526 consistorii officialis ‥ Robertum et Matildam ab invicem separavit et devorciavit Reg. Heref. 179; 1533 principem Hen. VIII et‥ dominam Katherinam ‥ ab invicem seperamus et ~iamus (Decr. Archiep. Cant.) Foed. XIV 464a; non licet personis ‥ nec propter adulterium nec propter saevitiam ~iatis aut separatis ad secundas convolare nuptias viventibus prioribus maritis vel conjugibus Praxis 113.