divulgatus
dīvulgātus (dīvolgātus), a, um, PAdi. (v. divulgo), I) gemein gemacht, gemein, magistratus levissimus et divulgatissimus, Cic. ep. 10, 26, 2. – II) allgemein (weit) verbreitet, gloria, Lucr. 6, 8. – neutr. plur. subst., ne divulgata (Weitverbreitetes) atque avide accepta veris... antehabeant, Tac. ann. 4, 11.
dīvulgātus, a, um , ¶ 1 part. de divulgo ¶ 2 adjt , commun, banal, vulgarisé : Lucr. 6, 8 ; Cic. Fam. 10, 26, 2 ; Tac. Ann. 4, 11 || divulgatissimus Cic. Fam. 10, 26, 2.
divulgatus , a, um. part. p. s. et, v. divulgo
See an image
See an image