divitatio
dīvĭtātĭo, ōnis, f. [dives],
- an enriching: genus divitationis, Petr. 117.
dīvĭtātĭō, (16) ōnis, f. (divito), action de sʼenrichir : *Petr. 117, 1.
L'arricchire, ditandi actus.
Petron.
Satyr. 117. Genus divitationis sibi non displicere confessus est. Al. male leg.
divinationis.