doliolum
doliolum, a small cask
dōlĭŏlum, i, n. dim. [dolium], a small cask.
- I Prop., Col. 12, 44, 3; Liv. 5, 40. —
- B Nom. propr.: Dōliŏla, ōrum, n., a place in Rome, acc. to Varr. L. L. 5, § 157 Müll.; Paul. ex Fest. p. 69, 8 Müll.—
- II Doliola florum, the calyx, Plin. 11, 13, 13, § 32; cf. Schneid. on Varr. R. R. p. 579.
dōliolum, ī, n. (Demin. v. dolium), das Fäßchen, Varro LL., Liv. u. Col.: übtr., floris, Behältnis des Blumensaftes, Plin. – als nom. propr., Dōliola, ōrum, n., eine Örtlichkeit in Rom, Varro LL. 5, 157. Placid. gloss. V, 16, 35.
crescebat ‥ moles limphatica et ad instar ~i tumescebat alvus egroti
dōlĭŏlum, (16) ī, n. , ¶ 1 petit dolium, baril, tonnelet : Liv. 5, 40 ; Col. Rust. 12, 44, 3 || vitreum M. Emp. 29, bocal ¶ 2 calice des fleurs : Plin. 11, 32 || Dōlĭŏla, ōrum, n. , quartier de Rome : Varro L. 5, 157.
- 1. klein vat;
- 2. (Plin. Mai.) kelk v.e. bloem [floris].
dōliolum ī, n dim.
- dolium, a small cask, L.