donicum
donicum, until, till
dōnĭcum,
- conj., v. dōnec init.
dōnicum, Coni., altertümlich für donec (w.s.), Liv. Andr. Odyss. fr. bei Charis. 197, 16. Plaut. capt. 339; Pseud. 1168 u.a. Cato r.r. 146, 2. Cato oratt. 10. fr. 5. Nep. Hamilc. 1, 4. Auct. itin. Alex. 20 (50).
dōnĭcum, conj. (anc. forme pour donec ) : Pl. Capt. 339 ; Ps. 1168 ; Cato Agr. 146, 2 ; Nep. Ham. 1, 4.
dicebant antiqui pro Donec. Glossar. vet. ex Cod. reg. 7613.
Laboratores terrarum ad Donicum teneantur conducere blada et legumina Placentiam ad domum domini infra octo dies, postquam levata fuerint de area, nisi inter eos aliter sit conventum.
dōnicum
- conj, until, till: bellum persequi, donicum vicissent, N.